"Nie ma sensu wędrować przed siebie tylko po to, by iść, jeśli nie stoi za tym jakaś szlachetniejsza myśl, poczucie, że pomaga się żyć innym."

Harold ("Niech będzie nam wybaczone" A. M. Homes)

Za pan brat

"Niech będzie nam wybaczone" A. M. Homes

Powiadają, że z rodziną dobrze wychodzi się tylko na zdjęciach. Gorzej, kiedy nawet wspólne zdjęcie nie istnieje… Krnąbrna A. M. Homes porywa czytelników w życie amerykańskiej rodziny żydowskiego pochodzenia, które poukładane jest tylko przez pierwsze kilka kartek. Jedno otarcie za dużo, jeden krok za daleko, aż w końcu niespodziewany wybuch niepohamowanej agresji - kula śniegowa zaczyna staczać się ze szczytu niknącego w chmurach aluzji, prowokacji i wymuszonego współistnienia. Powieść zaczyna się łomotem, którego brzęczenie w uszach jeszcze nie ucichło, a los już szykuje kolejne wstrząsy. Wydarzenia niewiarygodnie, choć możliwe, bohaterowie nienormalni, lecz ludzcy, do tego narracja dolewająca oliwy do ognia. Może nie jest to recepta na rodzinę, za to książka alienująca czytelnika od zachodu do wschodu słońca. "Niech będzie nam wybaczone", tym razem. Warto.

"Mądrzej byłoby dążyć do czegoś, co bardziej realne, mniej ulotne niż nietrwały stan ducha."

psychiatra ("Niech będzie nam wybaczone" A. M. Homes)

"(...) nawet jeśli myślimy, że kogoś znamy, to są sprawy, o których się nie dowiemy."

Harold Silver ("Niech będzie nam wybaczone" A. M. Homes)