"(...) wyobraźnia ludzka ma swoje granice. Najczęściej najbardziej zaskakuje nas prawda." 

Cola di Rienzo ("Królowie przeklęci. Tom III" Maurice Druon)

"Podobno silni ludzie wyróżniają się tym, że potrafią przyznać się do popełnionych błędów."

"Królowie przeklęci. Tom III" Maurice Druon 

Morderczy szach mat

"Królowie przeklęci. Tom III" Maurice Druon

Zdecydowanie najbardziej wymagająca z trzech części nowo wydanego cyklu, choć nie sposób się oprzeć ostatniej rozgrywce. Droun jeszcze raz porywa i ani się obejrzeć, a już kończy - i to zdecydowanie nie tam, gdzie można by się tego spodziewać. Sprytny zabieg literacki…? Francuski pisarz zmienia perspektywę i narrację tak, że wielu będzie kręcić nosem. Jednak trzeci tom "Królów przeklętych" po raz ostatni rzuca czytelnika w wir niekończących się konfliktów Kapetyngów i Plantagenetów, zwieńczonych wojną stuletnią. Żal odpuścić puentę, zwłaszcza że co rusz trafia się na sytuacje, o których niedawno było tak głośno - ale to już w innym królestwie, u innego mistrza. Na długo przed tym Maurice Druon zasłużył na ukłon.

"To dość pospolity błąd ludzkiego myślenia: 

wierzyć, że inni przykładają do nas taką samą wagę jak my sami." 

"Królowie przeklęci. Tom III" Maurice Druon

"Choć prawdą jest, że z upływem lat zmienia się charakter, to jednak nie ma takiego wieku, który byłby wolny od błędów. Włosy szybciej bieleją, niż słabną nasze wady."

"Królowie przeklęci. Tom II." Maurice Druon

Roz(g)rywka regenta i nienasyconej Wilczycy

"Królowie przeklęci. Tom II" Maurice Druon

Klątwa ostatniego mistrza templariuszy Jakuba de Molay, rzucona ze stosu, na którym skonał, wciąż zbiera swoje żniwo. Wypełnia się przeznaczenie? Czy spragnieni władzy zwyczajnie nie cofną się już przed niczym, skoro nieudolny następca wielkiego władcy skonał, a tron Francji ponownie pusty? W drugim tomie nowego wydania "Królów przeklętych" Maurice Druon krok po kroku demonstruje parcie mężczyzn na władzę, zemstę i inne żądze, nie pomijając pragnień jednej z najpotężniejszych kobiet ówczesnych czasów. Aluzje i domysły rzucone tu i ówdzie w pierwszym tomie eskalują w potyczki potężnych możnych, szczwanych maluczkich i tych, po których można by się spodziewać wszystkiego, tylko nie takiego obrotu spraw…

"Rzeczy zawsze dzieją się inaczej, niż to sobie wyobrażamy."

Roger Mortimer ("Królowie przeklęci. Tom II" Maurice Druon)

"Człowiek to jednostka myśląca wywierającą wpływ na innych i zmieniająca świat. A potem niespodziewanie ta jedność pęka, rozpada się i czym wtedy jest świat, czym inni ludzie?"

"Królowie przeklęci. Tom II" Maurice Druon

"Los nieustannie ustawia ludzi i rzeczy w nieprzewidywalnych konfiguracjach."

"Królowie przeklęci. Tom I" Maurice Druon

Pionki w grze

"Królowie przeklęci. Tom I" Maurice Druon

To się nazywa inauguracja roku - na początku stycznia ukazał się trzeci tom wznowionego wydania serii "Królowie przeklęci" Francuza Maurice'a Druona, osobistości samej w sobie. I jak tu się nie skusić, kiedy trylogia wreszcie w komplecie? XIV-wieczna Francja żarzy się stosami, na których płoną ostatni mistrzowie templariuszy, a Król z Żelaza twardą ręką trzyma w ryzach przeciwników politycznych, sojuszników i własnych współpracowników. Tym większe wyzwanie dla dworskich intrygantów, rozwiązłych panien czy niezadowolonych panów. Nie ma przysługi, która zapadnie w niepamięć, ani plotki bez ziarna prawdy. Knowania w królestwie Kapetyngów przejrzeć można tylko zaprzedając duszę Druonowi, a on sowicie to wynagrodzi.

"(...) uszczęśliwianie na siłę tych, których kochamy, pokazuje tylko, 
że nie jest to prawdziwa miłość."

Spinello Tolomei ("Królowie przeklęci. Tom I" Maurice Druon)

"Cechą ludzi silnych nie jest to, że nie znają obaw i wątpliwości, które leżą w naturze człowieka, lecz to, że potrafią je szybciej przezwyciężyć."

"Królowie przeklęci. Tom I" Maurice Druon